Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (IEA) επισημαίνει ότι η παγκόσμια βιομηχανία μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης στην αυξανόμενη κρίση νερού, εφόσον υιοθετήσει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση διαχείρισης ενέργειας και υδάτινων πόρων. Σύμφωνα με ανάλυση των Vida Rozite, Emma Mooney και Tomás de Oliveira Bredariol, η βιομηχανία ευθύνεται για σχεδόν το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης γλυκού νερού και ταυτόχρονα για το 40% της συνολικής ενεργειακής ζήτησης παγκοσμίως. Παρότι οι δύο πόροι συνήθως διαχειρίζονται ξεχωριστά, ο συνδυασμός τους μπορεί να μειώσει τη σπατάλη, να περιορίσει το ενεργειακό κόστος και να ενισχύσει την ανθεκτικότητα των επιχειρήσεων.
«Η ενέργεια και το νερό είναι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Η εξοικονόμηση ενέργειας σημαίνει και εξοικονόμηση νερού – και το αντίστροφο», σημειώνει η IEA. Η παραγωγή και μεταφορά ενέργειας απαιτεί τεράστιες ποσότητες νερού — περίπου 0,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα για κάθε 1 EJ ενεργειακής ζήτησης. Η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας συνεπώς συνεπάγεται και σημαντική εξοικονόμηση νερού. Σύμφωνα με μελέτη στις ΗΠΑ, το 50% της ενέργειας που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία χάνεται, ενώ η ευρύτερη εφαρμογή τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης και ενεργειακής διαχείρισης θα μπορούσε να μειώσει τη χρήση ενέργειας κατά 28% έως το 2035, εξοικονομώντας νερό όγκου 17 δισ. κυβικών μέτρων — όσο καταναλώνουν όλοι οι δήμοι της υποσαχάριας Αφρικής σε έναν χρόνο.
Από την άλλη πλευρά, το 30% του νερού παγκοσμίως χάνεται λόγω διαρροών και κακής χρήσης, γεγονός που αυξάνει δραματικά την κατανάλωση ενέργειας για άντληση, επεξεργασία και μεταφορά. Σε ορισμένες χώρες, οι απώλειες στο δίκτυο φτάνουν το 60%, ενώ στη Βρετανία, στοιχεία της Thames Water δείχνουν ότι το 25% του νερού που παρέχεται σε επιχειρήσεις χάνεται μέσα στις εγκαταστάσεις τους. Η ενεργειακή επιβάρυνση είναι τεράστια: η ηλεκτρική ενέργεια αντιστοιχεί στο 40% του κόστους λειτουργίας ενός σταθμού επεξεργασίας λυμάτων και σχεδόν στο 50% του κόστους των μονάδων αφαλάτωσης.
Η IEA υπογραμμίζει ότι η συνδυασμένη διαχείριση ενέργειας και νερού μπορεί να επιφέρει εξοικονόμηση 10-50% σε νερό και επιπλέον 20% μείωση του κόστους ενέργειας και χημικών επεξεργασίας. Παραδείγματα από διάφορες χώρες δείχνουν ότι η ολοκληρωμένη προσέγγιση φέρνει αποτελέσματα: στην Ινδία, τα υποχρεωτικά ενεργειακά audits για μεγάλους καταναλωτές περιλαμβάνουν πλέον και έλεγχο υδάτινης αποδοτικότητας· στις ΗΠΑ, η Ενεργειακή Υπηρεσία ενσωματώνει τη χρήση νερού στα ενεργειακά της surveys, δημιουργώντας δείκτες κατανάλωσης ανά κλάδο· ενώ στην Αυστραλία, το εθνικό σύστημα ενεργειακής αξιολόγησης απονέμει επιπλέον πόντους σε επιχειρήσεις με βελτιωμένη διαχείριση νερού.
«Η υιοθέτηση ολοκληρωμένων προγραμμάτων εξοικονόμησης μπορεί να μειώσει δραματικά το κόστος και να ενισχύσει την ενεργειακή και περιβαλλοντική ασφάλεια των βιομηχανιών», αναφέρει η έκθεση. Η IEA καλεί τις κυβερνήσεις και τις βιομηχανίες να κινηθούν προς μια κοινή στρατηγική “νερού και ενέργειας”, υπογραμμίζοντας ότι η επένδυση στην αποδοτικότητα του νερού είναι δέκα φορές πιο οικονομική από την ανάπτυξη νέων πηγών υδροδότησης.
