Σαφές μήνυμα προς τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έστειλε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, μιλώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, κατά την κοινή συνεδρίαση των επιτροπών Εξωτερικών Υποθέσεων και Ασφάλειας & Άμυνας.
Ο επικεφαλής της Συμμαχίας κατέστησε ξεκάθαρο ότι η ευρωπαϊκή άμυνα χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν αποτελεί ρεαλιστικό σενάριο, αποδομώντας ευθέως τις φωνές που υποστηρίζουν ότι η λεγόμενη «στρατηγική αυτονομία» της Ευρώπης μπορεί να υποκαταστήσει τον αμερικανικό ρόλο στο ΝΑΤΟ.
«Αν στην Ευρώπη πιστεύετε πραγματικά ότι μπορείτε να πορευτείτε μόνοι σας, χωρίς τις ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, ξεχάστε ακόμη και το 5% των αμυντικών δαπανών — θα χρειαστεί 10%. Θα πρέπει να χτίσετε τη δική σας πυρηνική αποτρεπτική δύναμη, κάτι που κοστίζει δισεκατομμύρια και δισεκατομμύρια ευρώ. Και σε αυτό το σενάριο θα χάσετε τον απόλυτο εγγυητή της ελευθερίας μας: την αμερικανική πυρηνική ομπρέλα. Οπότε… καλή τύχη», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Σε άλλο σημείο της τοποθέτησής του ήταν ακόμη πιο ευθύς, τονίζοντας πως «αν κάποιος εδώ πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ή η Ευρώπη συνολικά μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της χωρίς τις ΗΠΑ, συνεχίστε να ονειρεύεστε. Δεν μπορείτε.»
Οι δηλώσεις Ρούτε αγγίζουν τον πυρήνα της ευρωπαϊκής στρατηγικής συζήτησης για το μέλλον της άμυνας και της ασφάλειας. Τα τελευταία χρόνια, σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αναπτύσσεται η ιδέα μιας πιο αυτόνομης γεωπολιτικά Ευρώπης, ικανής να λειτουργεί ως ανεξάρτητος πόλος ισχύος. Ωστόσο, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ υπενθύμισε με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο ότι η πυρηνική αποτροπή της Συμμαχίας βασίζεται πρωτίστως στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τη Βρετανία και τη Γαλλία να διαθέτουν μεν εθνικά οπλοστάσια, αλλά όχι σε κλίμακα που να μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως την αμερικανική ομπρέλα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Το μήνυμα που εξέπεμψε ήταν ότι μια Ευρώπη χωρίς τις ΗΠΑ στον πυρήνα της άμυνάς της θα χρειαζόταν τεράστια αύξηση δαπανών και θα αντιμετώπιζε ένα κενό ασφάλειας ιστορικών διαστάσεων. Με τον τρόπο αυτό, ο Ρούτε επιχείρησε να επαναφέρει τη συζήτηση στη σκληρή γεωπολιτική πραγματικότητα, όπου η διατλαντική σχέση δεν αποτελεί επιλογή πολυτελείας, αλλά θεμέλιο της ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Η παρέμβασή του έρχεται σε μια περίοδο αυξανόμενων πιέσεων για ενίσχυση των ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων και μεγαλύτερη «ευρωπαϊκή ευθύνη» εντός του ΝΑΤΟ. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος φρόντισε να βάλει σαφή όρια στη ρητορική περί πλήρους στρατιωτικής αυτονόμησης από την Ουάσινγκτον, στέλνοντας το μήνυμα ότι η διατλαντική συμμαχία παραμένει ο αδιαμφισβήτητος πυλώνας της ευρωπαϊκής άμυνας.
Και για όσους φαντάζονται μια Ευρώπη στρατιωτικά αυτάρκη χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες, η απάντηση του Γενικού Γραμματέα της Συμμαχίας ήταν λιτή — και ηχηρή: «Keep on dreaming.»
