Loading...
You are here:  Home  >  ΑΠΟΨΕΙΣ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ  >  Current Article

Time for action

  /   29/08/2013  /   Σχόλια

rasouli_amir20130827101003437

Πάντα πιστός στο ραντεβού της προπαγάνδας, ο πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Tony Blair δίνει την άποψή του σχετικά με την ανάγκη παρέμβασης στη Συρία, για ‘ανθρωπιστικούς’ φυσικά λόγους.

‘Η ανακοίνωση της συνόδου της Ιορδανίας, μετά τη χρήση χημικών στη Συρία, είναι πολύ καλοδεχούμενη. Η δυτική πολιτική καλείται να επιλέξει μεταξύ του σχολιασμού και της δράσης· μεταξύ του να διαμορφώνει τα γεγονότα -ή να τα υφίσταται. Μετά τις μακρές και επώδυνες εκστρατείες στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, κατανοώ απολύτως την παρόρμηση να μην μπλέκουμε σε φασαρίες, να παρατηρούμε χωρίς να παρεμβαίνουμε, να σχολιάζουμε λεκτικά χωρίς να εμπλεκόμαστε στην σκληρή -και άγρια μερικές φορές- δουλειά της έμπρακτης αλλαγής της πραγματικότητας. Αλλά οφείλουμε να κατανοήσουμε συλλογικά τις επιπτώσεις που θα έχει το να νίπτουμε τας χείρας μας -αντί να βάζουμε το χέρι στ’ αλέτρι.

Πολλοί μορφάζουν στη σκέψη μιας στρατιωτικής επέμβασης. Αν όμως αναλογιστείτε τις συνέπειες που θα έχει η αδράνειά μας, θα φρίξετε: η Συρία, βαλτωμένη σε μια σφαγή μεταξύ της Σκύλλας της ωμότητας του ’Ασαντ (Assad) και της Χάρυβδης των διαφόρων παραφυάδων της «αλ κάιντα», μετατρέπεται σε εκκολαπτήριο εξτρεμισμού, απείρως πιο επικίνδυνου από ότι ήταν το Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1990· η Αίγυπτος βυθίζεται στο χάος, με τη δύση, έστω και αδίκως, να φαίνεται πως βοηθά όλους όσοι επιθυμούν να τη μετατρέψουν σε μια σουνιτική εκδοχή του Ιράν. Το Ιράν,που εξακολουθεί να είναι μια θεοκρατική δικτατορία παρά το νέο του πρόεδρο, διαθέτει πυρηνικά όπλα. Οι σύμμαχοί μας φοβούνται· οι εχθροί μας αποθρασύνονται· εμείς οι ίδιοι βρισκόμαστε σε σύγχυση. Πρόκειται για ένα εφιαλτικό σενάριο, που όμως δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Ας ξεκινήσουμε από την Αίγυπτο. Για πολλούς στη δύση, τα πράγματα είναι καθαρά: ο στρατός ανέτρεψε μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση και τώρα καταστέλλει ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα, δολοφονώντας τους οπαδούς του και φυλακίζοντας τους ηγέτες του. Οπότε βαδίζουμε σε ένα δρόμο που καταλήγει στον εξοστρακισμό της νέας κυβέρνησής. Μόνο έτσι τιμούμε τις αξίες μας.Κατανοώ απολύτως τους λόγους που θα επέλεγε κανείς αυτή την προσέγγιση. Αλλά εμπεριέχει ένα σοβαρό στρατηγικό σφάλμα.

Εκεί που πάσχει αυτή η θεώρηση, είναι στη φύση των «αδελφών μουσουλμάνων». Θεωρούμε πως είναι ένα κανονικό πολιτικό κόμμα. Αλλά δεν είναι. Αν θες να γίνεις μέλος στους Βρετανούς Συντηρητικούς ή τους Γερμανούς χριστιανοδημοκράτες ή τους Αμερικανούς Δημοκρατικούς, το κάνεις όποτε θες και οι πάντες σε δέχονται με ανοικτές αγκάλες. Επιπλέον, σε όλες αυτές τις χώρες οι βασικές δημοκρατικές ελευθερίες είναι σεβαστές από όλα τα κόμματα. Οι «αδελφοί μουσουλμάνοι»απλά δεν τα κάνουν αυτά. Για να γίνεις μέλος, ακόμα και απλό μέλος της βάσης, χρειάζεται να υποστείς μια επτάχρονη ενδογματισμού και κατήχησης. Όσο για την ιεραρχική δομή του κόμματος, μοιάζει περισσότερο με εκείνη του παλιού μπολσεβίκικου κόμματος.

Πρόκειται για ένα κίνημα: διαβάστε τις ομιλίες τους -όχι εκείνες που απευθύνονται στους δυτικούς, αλλά όσα πρεσβεύουν στην πραγματικότητα κι απευθύνονται στα δικά τους αυτιά. Δεν τους κατηγορεί κανείς διότι κακοδιαχειρίστηκαν την Αίγυπτο. Αν ψηφίσεις μια κακή κυβέρνηση την πάτησες, αλλά το αντέχεις. Αυτό που έκαναν ήταν η συστηματική αλλαγή του συντάγματος και η ανάληψη του ελέγχου όλων των θέσεων ευθύνης στο κράτος με σκοπό την υπονόμευσή τους και την κατοχύρωσή τους στην εξουσία. Και το έκαναν στο όνομα αξιών που βρίσκονται στους αντίποδες όλων όσων πιστεύουμε.

Οπότε, όσο κι αν επικρίνετε τις δράσεις ή τις αντιδράσεις της νέας στρατιωτικής κυβέρνησης, είναι δύσκολο να επικρίνετε την επέμβαση που την έφερε στην εξουσία. Από εδώ και πέρα, η Αίγυπτος έχει εμπρός της μόνο άσχημες επιλογές. Η αιματοχυσία είναι φρικιαστική και συγκλονίζει όλους τουςΑιγυπτίους. Ανάμεσα στα θύματα συγκαταλέγονται πολυάριθμοι στρατιώτες και αστυνομικοί, όπως και πολίτες, ενώ -εν μέρει ως παραπροϊόν της πτώσης του Καντάφι (Gaddafi)- η Αίγυπτος είναι γεμάτη όπλα. Αλλά η καταδίκη του στρατού από μόνη της δεν μας φέρνει επ’ ουδενί κοντύτερα στην επιστροφή της δημοκρατίας.

Η Αίγυπτος δεν είναι δημιούργημα του παιγνιδιού των μεγάλων δυνάμεων τον 19ο και τον 20ό αιώνα. Είναι ένας αρχαίος πολιτισμός με χιλιάδες χρόνια ιστορίας, και είναι διαποτισμένος με έντονη εθνική υπερηφάνεια. Ο στρατός κατέχει εξέχουσα θέση στην κοινωνία αυτή. Ο λαός επιθυμεί δημοκρατία, αλλά αντιμετωπίζει με περιφρόνηση τις δυτικές επικρίσεις που τις θεωρεί ως εξόχως αφελείς απέναντι στην απειλή για την δημοκρατία που εκπροσωπούν οι «αδελφοί μουσουλμάνοι».

Καλούμαστε να υπερασπιστούμε τις προσπάθειες της νέας κυβέρνησης να σταθεροποιήσει τη χώρα, να καλέσουμε τους πάντες -των «αδελφών μουσουλμάνων» συμπεριλαμβανομένων- να αδειάσουν τους δρόμους, και να τροχοδρομήσουμε μια σύντομη και σαφή πορεία προς εκλογές, την διεξαγωγή των οποίων θα ελέγξει μια επιτροπή ανεξαρτήτων παρατηρητών. Να συνταχθεί ένα νέο σύνταγμα που θα προστατεύει τα δικαιώματα των μειονοτήτων και όλα τα πολιτικά κόμματα να λειτουργούν σύμφωνα με κανόνες που θα επιβάλλουν τη διαφάνεια και την τήρηση της δημοκρατικής διαδικασίας.

Αυτός είναι ο ένας και μοναδικός τρόπος να βοηθήσουμε όλους όσοι -που πιθανότατα πλειοψηφούν- θέλουν αυθεντική δημοκρατία, όχι απλά εκλογές που να ανοίγουν το δρόμο στην απολυταρχία.

Στη Συρία γνωρίζουμε τι συμβαίνει. Γνωρίζουμε πως είναι λάθος να του επιτρέψουμε να συμβεί.Πέραν όμως των ηθικών επιχειρημάτων, ας σκεφτούμε για μια στιγμή αποκλειστικά τα συμφέροντά μας. Μια Συρία σε αποσύνθεση, διχασμένη από αίμα, με τα γειτονικά της έθνη αποσταθεροποιημένα, με την τρομοκρατία να σπάζει κατά κύματα πάνω στους λαούς της περιοχής. Ο ’Ασαντ να εξουσιάζει στο πλουσιότερο τμήμα της χώρας· το Ιράν, με την υποστήριξη της Ρωσίας, να επελαύνει· στα ανατολικά της Συρίας να σοβεί μια άγρια θρησκευτική διαμάχη. Κι εμείς απλά να καθόμαστε και να παρατηρούμε, προφανώς ανήμποροι. Ακούω ήδη ανθρώπους να μιλάνε λες και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα: τα συστήματα άμυνας της Συρίας είναι πολύ ισχυρά· τα ζητήματα πολύ περίπλοκα· εν πάση περιπτώσει, γιατί να ταχθούμε υπέρ μιας πλευράς που είναι εξίσου κακή με την άλλη;

Αλλά οι άλλοι επιλέγουν στρατόπεδο. Οι άλλοι δεν τρέμουν στην προοπτική της παρέμβασης.Παρεμβαίνουν. Για να υποστηρίξουν μια επέλαση κατά των αμάχων που είχαμε να δούμε από τον καιρό του Σαντάμ (Saddam).

Είναι ώρα να επιλέξουμε στρατόπεδο: να επιλέξουμε το στρατόπεδο των ανθρώπων που θέλουν ό,τι θέλουμε κι εμείς· που βλέπουν τις δυτικές μας κοινωνίες, με όλα τους τα ελαττώματα, ως κάτι αξιοθαύμαστο· που γνωρίζουν πως δεν είναι υποχρεωμένοι να επιλέγουν μεταξύ τυραννίας ή θεοκρατίας. Προσωπικά απεχθάνομαι την αντίληψη -που υποβόσκει σε τόσο πολλά σχόλια της εποχής μας- πως οι ‘Αραβες -ή ακόμα χειρότερα, οι λαοί που ασπάζονται το Ισλάμ- είναι ανήμποροι να κατανοήσουν τι σημαίνει ελεύθερη κοινωνία και δεν είναι δυνατό να εμπιστευθούμε κάτι τόσο σύγχρονο όσο είναι μια δημοκρατική πολιτεία σε περιοχές όπου κυριαρχεί αυτή η θρησκεία. Δεν είναι αλήθεια! Η αλήθεια είναι πως διεξάγεται ένας αγώνας ζωής και θανάτου για το μέλλον του Ισλάμ και μια προσπάθεια από ακραίους ιδεοληπτικούς να δημιουργήσουν στο σύγχρονο κόσμο ένα πολιτικό Ισλάμ ασύμβατο με την παράδοση του ανοικτόμυαλου Ισλάμ.

Σε αυτήν την διαμάχη δεν μπορούμε να είμαστε ουδέτεροι. Από την απειλή που αντιπροσωπεύει το ιρανικό καθεστώς ως την κονιορτοποίηση της Συρίας και ως τις οδύνες της αιγυπτιακής επανάστασης, από τη Λιβύη ως την Τυνησία, στην Αφρική, την κεντρική Ασία και την ‘Απω Ανατολή, οπουδήποτε ο εξτρεμισμός καταστρέφει τις ζωές αθώων ανθρώπων, εμείς οφείλουμε να βρισκόμαστε στο πλευρό τους.

Ως ένας εκ των αρχιτεκτόνων της πολιτικής αντίδρασης στην 11η Σεπτεμβρίου, γνωρίζω απόπρώτο χέρι τις αμφιλογίες, την αγωνία και το κόστος που απαιτεί η λήψη των αποφάσεων. Γνωρίζω γιατί σήμερα το εκκρεμές κατευθύνεται ορμητικά προς την αντίθετη πλευρά. Αλλά η πολιτική αναθεώρηση δεν είναι αναπόφευκτη. Και οι δυνάμεις που κατέστησαν τόσο δυσχερείς τις επεμβάσεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν είναι φυσικά οι ίδιες δυνάμεις που βρίσκονται και σήμερα στην καρδιά της τρέχουσας θύελλας.

Πρέπει να ηττηθούν. Πρέπει να τους κατανικήσουμε, όσος καιρός κι αν χρειαστεί· διότι αλλιώς δεν θα εξαφανιστούν. Θα ενισχύονται έως ότου, κάποια στιγμή στο μέλλον, θα βρεθούμε σε ένα ακόμα σταυροδρόμι: αλλά τότε, δεν θα έχουμε πια επιλογές.’

 

// The Times

 

  • ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ

    • ΠικετίΠικετί: Η Γερμανία δεν έχει αποπληρώσει ποτέ τα χρέη της
      Ο σούπερσταρ Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί κατακεραύνωσε τη στάση της Γερμανίας απέναντι στο χρέος, σε μια ιδιαίτερα επιθετική συνέντευξη στη Die Ziet. DIE ZEIT: Θα πρεπε εμείς οι Γερμανοί να χαιρόμαστε που η Γαλλία έχει ευθυγραμμιστεί με τη Γερμανία στο δόγμα της λιτότητας; Τομά Πικετί: Βεβαίως και όχι. Αυτό δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να [...]
    • Aaron SwartzΡέκβιεμ στον Aaron Swartz, τον 'Τσε Γκεβάρα της ψηφιακής εποχής'
      Το εξαιρετικό νέο ντοκιμαντέρ The Internet’s Own Boy: The Story of Aaron Swartz δεν ρίχνει φως μόνο στη ζωή ενός αδικοχαμένου οραματιστή, αλλά γενικότερα στο ζήτημα της ελευθερίας της πληροφορίας στις μέρες μας. Ο Aaron Swartz ήταν μια εντελώς ιδιάζουσα περίπτωση, καθώς συνδύαζε ένα ασύλληπτο ταλέντο στον προγραμματισμό (μεταξύ άλλων υπήρξε εκ των δημιουργών του RSS [...]
    • 3χρονη νύφη στο ΑφγανιστάνΥεμένη: 8χρονη πέθανε τη νύχτα του βεβιασμένου γάμου της
      Ένα κορίτσι 8 χρονών που είχε αναγκαστεί να παντρευτεί πέθανε τη νύχτα του γάμου της από εσωτερικά τραύματα που προκλήθηκαν από σεξουαλική δραστηριότητα. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς καλούν για τη σύλληψη του 40χρονου συζύγου της. Η λιβανέζικη Al Nahar μετέδωσε πως το θανατηφόρο συμβάν εκτυλίχθηκε στην περιοχή Hardh στη βορειοδυτική Υεμένη, στα σύνορα με τη Σαουδική [...]