Loading...
You are here:  Home  >  ΑΠΟΨΕΙΣ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ  >  Current Article

Δώδεκα χρόνια μετά, άλλαξε κάτι;

  /   11/09/2013  /   Σχόλια

september-9-11-attacks-anniversary-ground-zero-world-trade-center-pentagon-flight-93-smoke-skyline_40013_600x450

Δώδεκα χρόνια μετά, οι φρικιαστικές αναμνήσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 διαμορφώνουν το τοπίο σχετικά με την κρίση στη Συρία.

Καθώς οι πολίτες των ΗΠΑ τιμούν τους νεκρούς από την τρομοκρατική επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, ο κόσμος για άλλη μια φορά ταλανίζεται με ασαφείς θεωρίες σχετικά με την Αλ Κάιντα, την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής και το ‘ρίσκο’ πιθανής αδράνειας της Δύσης στην μπαρουταποθήκη που ονομάζεται Μέση Ανατολή. Ο Πρόεδρος Ομπάμα, μαύρος, Δημοκρατικός και βραβευμένος με το Νόμπελ Ειρήνης βρίσκεται στο κέντρο της προσοχής και δε τα καταφέρνει και πολύ καλά.

September 11Πριν από 12 χρόνια, με τον ‘πολεμοχαρή’ Ρεπουμπλικάνο Τζόρτζ Μπους (Τζούνιορ) στο τιμόνι ξεκινούσε άλλη μια εκστρατεία κατά του ‘κακού’, όπως πριν 22 χρόνια είχε κάνει ο πατέρας του, όπως είχαν κάνει παλαιότερα και άλλοι πρόεδροι των ΗΠΑ, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα γεωπολιτικά συμφέροντα της χώρας τους (όπως αυτοί τα αντιλαμβάνονταν τουλάχιστον). Με την μεγάλη διαφορά ότι πριν τις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, οι Δίδυμοι Πύργοι δεν είχαν πέσει και δεν είχαν δώσει τη γενεσιουργό ανάσα στην έννοια ‘War on Terror’.

Πλέον, μετά από αμέτρητες πολεμικές επιχειρήσεις σε Αφγανιστάν και Ιράκ, η κοινή γνώμη των ΗΠΑ έχει κουραστεί και αυτό φαίνεται να το καταλαβαίνει ο Ομπάμα, ο οποίος χθες στο εθνικό διάγγελμα τόνισε πως ‘ οι ΗΠΑ δεν είναι η παγκόσμια αστυνομία… αλλά όταν μπορούμε να προστατέψουμε παιδιά, ακόμα και τα δικά μας παιδιά στο μέλλον, από την απειλή του πολέμου, θα το κάνουμε’, συσχετίζοντας ταυτόχρονα την πιθανότητα στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία με την αποτροπή μελλοντικών τρομοκρατικών ενεργειών εις βάρος της Αμερικής, χωρίς αυτό προφανώς να έχει κάποια ιδιαίτερη βάση.

Το επιχείρημα που χρησιμοποιείται σε διάφορους κύκλους της Ουάσιγκτον για εσωτερική κατανάλωση είναι ότι αν αδρανήσουν τώρα οι ΗΠΑ, θα δώσουν πάτημα στο Ιράν και σε κάθε εχθρική ‘χημική’ ή πυρηνική’ δύναμη να ισχυροποιηθεί στην περιοχή και να απειλήσει τις ΗΠΑ στο μέλλον. Μέχρι εκεί.

Μη λησμονήσουμε και το Ισραήλ, που με τα πανίσχυρα λόμπι να ενεργούν για λογαριασμό του στις ΗΠΑ , πιέζει για στρατιωτική επέμβαση,  σε μια περιοχή όπου όλοι το κοιτάνε με (κάτι λιγότερο από) μισό μάτι από τη στιγμή της ίδρυσής του.

Δεν πρέπει προφανώς να ξεχνάμε ούτε και τον ρόλο που παίζει η Αλ Κάιντα στην περιοχή. Όπως είχε γράψει και ο Χριστόφορος Καρλίδης στο σχετικό του άρθρο, η τρομοκρατική αυτή οργάνωση που είχε γίνει συνώνυμο με ‘τον εχθρό των ΗΠΑ’ στη μετά 9/11 εποχή, έχει μεγάλα συμφέροντα στον Συριακό Εμφύλιο (και όχι μόνο) και αντιπροσωπεύει μια πολύ μεγάλη ομάδα των αντικαθεστωτικών, που τόσο ανοιχτά υποστηρίζουν ο Ομπάμα και οι  σύμμαχοί του. Η στήριξη (έστω, έμμεση) της Αλ Κάιντα από τις ΗΠΑ, μετά την πτώση του Άσαντ, πιθανότατα να οδηγήσει τη Συρία σε ακόμα πιο ακραίο και εξτρεμιστικό καθεστώς, οπότε τα ανθρωπιστικά επιχειρήματα υπέρ της επέμβασης στη Συρία φεύγουν από το παράθυρο. Όπως είπε και ο ίδιος ο Άσαντ σε πρόσφατη συνέντευξή του : ‘Η πιθανότητα πολέμου με τη Συρία θα ενισχύσει την Αλ Κάιντα και τους ίδιους ανθρώπους που σκότωσαν πολίτες των ΗΠΑ στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001′.

Τους ίδιους; Όχι ακριβώς. Πλέον ο πρώην ηγέτης της Αλ Κάιντα, Οσάμα Μπιν Λάντεν είναι νεκρός καθώς πάνω του εκτονώθηκε όλο το μίσος και ο πόνος από την τρομοκρατική επίθεση της Νέας Υόρκης, αφήνοντας στην άκρη το ‘φημολογούμενο’ φιλοαμερικάνικο παρελθόν του και την τοποθέτηση του ως ηγέτη της Αλ Κάιντα από τις ΗΠΑ προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντά τους, στον πόλεμο του Αφγανιστάν με την Σοβιετική Ένωση.

osama_bin_laden_the_independent_dec1993_antisoviet_warrior

Ο Ομπάμα επιμένει: ‘Η τρομοκρατική απειλή που οδήγησε τις ΗΠΑ σε κατάσταση εθνικού συναγερμού από το 2001, συνεχίζει να δυναμώνει’. Αυτά δήλωσε τουλάχιστον ενώπιον του Κογκρέσου, προσπαθώντας να κερδίσει την υποστήριξή του εν όψει της ενδεχόμενης στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία.

Παράλληλα, παίζεται σε όλα τα μέσα ότι τις τελευταίες εβδομάδες πρεσβείες των ΗΠΑ κλείνουν, αφού βρίσκονται σε επικίνδυνη θέση, δεχόμενες απειλές και από τη (χρηματοδοτούμενη από το Ιράν) Χεζμπολά, που στηρίζει τον Άσαντ και ούτω καθεξής, σε ένα γενικότερο κλίμα φόβου και πανικού.

Αναμφίβολα, αν και ανήμερα της επετείου της πτώσης των Δίδυμων Πύργων, η σημερινή κατάσταση θυμίζει πιο πολύ Ιράκ (το δεύτερο).

Τότε, ήταν οι εκ των υστέρων ‘λανθασμένες πληροφορίες’ σχετικά με την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής που οδήγησαν τις ΗΠΑ στην επέμβαση στο Ιράκ (όπου Αμερικάνικες Δυνάμεις παραμένουν μέχρι σήμερα, όπως και στο Αφγανιστάν).

Σήμερα, δεν υπάρχει σχεδόν καμία αμφιβολία σχετικά με την ύπαρξη ή μη χημικών όπλων στη Συρία. Άλλωστε αυτό είναι γνωστό εδώ και χρόνια. Αν δεχθούμε ως αντικειμενικές τις εκθέσεις διαφόρων μυστικών υπηρεσιών ανά τον κόσμο, η Συρία διαθέτει εδώ και χρόνια ένα από τα πιο ισχυρά χημικά οπλοστάσια όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Μάλιστα, τις προηγούμενες ημέρες, αποδεχόμενη την πρόταση Λαβρόφ να θέσει τα χημικά της όπλα υπό διεθνή έλεγχο, το παραδέχθηκε και η ίδια η Συριακή κυβέρνηση, προκειμένου να αποφύγει την στρατιωτική επέμβαση από του ‘Δυτικούς Συμμάχους’.

Η λογική υπαγορεύει ότι αφού θέλεις με το ‘στανιό’ να μην επέμβει κανείς στρατιωτικά στη χώρα σου και γνωρίζεις ότι η μοναδική ‘κόκκινη γραμμή’ του πλανητάρχη είναι η χρήση χημικών όπλων, δε χρησιμοποιείς χημικά όπλα. Τώρα, αν ο πρόεδρος Ομπάμα δηλώνει ότι δεν υπάρχει αμφιβολία για την χρήση χημικών όπλων από πλευράς Δαμασκού, ή ψεύδεται ή ο Άσαντ δεν είναι Σύρος, αλλά Μογγόλος.

Τότε ο Τζούνιορ βγήκε, ταπεινωμένος και παραδέχθηκε πως το Ιράκ δεν είχε καμία σχέση ούτε με ΟΜΚ, ούτε με την 11η Σεπτεμβρίου, παρά τα προηγούμενα λεγόμενά του. Τώρα; Μένει να δούμε.

Η Ιστορία (πρόσφατη και μη) έχει δείξει ότι όποτε οι ΗΠΑ ψάχνουν αφορμή να επέμβουν στα εσωτερικά άλλης χώρας, η ‘τύχη’ είναι μαζί τους. Από τη Γουατεμάλα μέχρι το Ιράν και από τους Δίδυμους Πύργους μέχρι ‘τα Ιράκ’, πάντα υπήρξε κάποιος ‘ηθικός’ (ανθρωπιστικός ή μη) λόγος για την εκάστοτε επέμβαση, που έδινε πάτημα στις ΗΠΑ, ως πανανθρώπινη υπερασπίστρια των πάντων, να επέμβει.

obama and putin 2

Την προηγούμενη εβδομάδα στην Αγία Πετρούπολη, στη συνάντηση των G-20, δεν επιτεύχθηκε καμία συμφωνία, λόγω της αδιάλλακτης στάσης των ΗΠΑ. Θυμηθείτε πως πριν από μερικούς μήνες, όταν έθετε βέτο η Ρωσία στην επέμβαση του ΟΗΕ, ήταν η ‘κακή’ της υπόθεσης. Πλέον, χωρίς να έχει αλλάξει στο παραμικρό τη στάση της (σε αντίθεση με τον Ομπάμα, που έχει κάνει δεκαπέντε κωλοτούμπες στο θέμα) έχει βγει μπροστά ως υπεύθυνη πολιτική και διπλωματική δύναμη και έχει τον νούμερο ένα λόγο στο Συριακό ‘αύριο’, δίνοντας παράλληλα ένα μάθημα στις ΗΠΑ πως παίζεται το παιχνίδι και κερδίζοντας πολύτιμους πόντους.

Αν ο Ομπάμα (που ανέβαλε το ψήφισμα στο Κογκρέσο) χάσει την ψηφοφορία και αναγκαστεί να ‘υποχωρήσει’, τότε αυτόματα θα χάσει ένα σημαντικό μέρος του πολιτικού του κύρους. Αν κερδίσει και επιμείνει σε στρατιωτική επέμβαση, παρά το βέτο της Ρωσίας, τότε κανείς δε μπορεί να προβλέψει σε τι κόσμο θα ξυπνήσουμε.

Αντικειμενικά, να μαζευτούν και να ελεγχθούν τα χημικά της Συρίας σε 2-3 μέρες, δεν γίνεται. Με τίποτα. Η Ρωσία το ξέρει πολύ καλά και προετοιμάζεται για τα επόμενα επεισόδια του θεάτρου του παραλόγου που έχει στηθεί γύρω από το συριακό. Όλα αυτά, ενώ οι σφαγές και ο πόλεμος (που ακόμα δεν είναι ξεκάθαρο ποιος και γιατί τον ξεκίνησε…) συνεχίζονται.

Κανείς δεν ξέρει τι θα δείξουν (οι θεωρητικά ανεπηρέαστες) έρευνες του ΟΗΕ σχετικά με την χρήση χημικών όπλων. Αν δείξουν ότι προέρχονται από την πλευρά των ανταρτών, όπως σημειωτέον συνέβη το Μάιο, τότε ο Ομπάμα έχει χάσει το πολιτικό παιχνίδι στη χώρα του.

Αν η συνταγή  της υστερίας των ΗΠΑ σχετικά με την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ δούλεψε το 2003, γιατί να μη συμβεί το ίδιο και στη Συρία με τα χημικά -που τουλάχιστον είναι αποδεδειγμένο ότι υπάρχουν- το 2013; Γιατί  κόσμος είναι σαφώς πιο υποψιασμένος πλέον και θα χρειαστεί να περιμένουμε να δούμε τι θα συμβεί. Δεν είναι απίθανο να προκύψει κάποια άλλη βολική ‘αφορμή’. Τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί, ειδικά με την ‘τύχη’ που έχουν οι ΗΠΑ σε αυτά τα ζητήματα…

 

  • ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ

    • ΠικετίΠικετί: Η Γερμανία δεν έχει αποπληρώσει ποτέ τα χρέη της
      Ο σούπερσταρ Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί κατακεραύνωσε τη στάση της Γερμανίας απέναντι στο χρέος, σε μια ιδιαίτερα επιθετική συνέντευξη στη Die Ziet. DIE ZEIT: Θα πρεπε εμείς οι Γερμανοί να χαιρόμαστε που η Γαλλία έχει ευθυγραμμιστεί με τη Γερμανία στο δόγμα της λιτότητας; Τομά Πικετί: Βεβαίως και όχι. Αυτό δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να [...]
    • Aaron SwartzΡέκβιεμ στον Aaron Swartz, τον 'Τσε Γκεβάρα της ψηφιακής εποχής'
      Το εξαιρετικό νέο ντοκιμαντέρ The Internet’s Own Boy: The Story of Aaron Swartz δεν ρίχνει φως μόνο στη ζωή ενός αδικοχαμένου οραματιστή, αλλά γενικότερα στο ζήτημα της ελευθερίας της πληροφορίας στις μέρες μας. Ο Aaron Swartz ήταν μια εντελώς ιδιάζουσα περίπτωση, καθώς συνδύαζε ένα ασύλληπτο ταλέντο στον προγραμματισμό (μεταξύ άλλων υπήρξε εκ των δημιουργών του RSS [...]
    • 3χρονη νύφη στο ΑφγανιστάνΥεμένη: 8χρονη πέθανε τη νύχτα του βεβιασμένου γάμου της
      Ένα κορίτσι 8 χρονών που είχε αναγκαστεί να παντρευτεί πέθανε τη νύχτα του γάμου της από εσωτερικά τραύματα που προκλήθηκαν από σεξουαλική δραστηριότητα. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς καλούν για τη σύλληψη του 40χρονου συζύγου της. Η λιβανέζικη Al Nahar μετέδωσε πως το θανατηφόρο συμβάν εκτυλίχθηκε στην περιοχή Hardh στη βορειοδυτική Υεμένη, στα σύνορα με τη Σαουδική [...]