Loading...
You are here:  Home  >  ΑΠΟΨΕΙΣ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ  >  ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ  >  Current Article

Sex, Drugs and Dennis Hopper

  /   29/05/2013  /   Σχόλια

tumblr_m6ni64dKj51r7xatro1_1280

Δε θα ήταν άδικο να ισχυριστεί κανείς πως ο Dennis Hopper, που σαν σήμερα πέθανε το 2010 στα 74 του, ήταν η προσωποποίηση του κινηματογραφικού rock star. Ίσως όχι αρκετά γοητευτικός όσο ο James Dean, ούτε τόσο καλός ηθοποιός όπως ο Jack Nicholson ή τόσο playboy όσο ο Steve Mcqueen, ήταν όμως εκ των δημιουργών της κινηματογραφικής πλατφόρμας για τη θεώρηση της ‘γενιάς των λουλουδιών’ – για να το πούμε κάπως- και ο πιο αυθεντικός εκφραστής του Sex, Drugs and Rock and Roll. Οι ρόλοι στους οποίους διέπρεψε ήταν πάντοτε χαρακτήρες περίπου σαν και αυτόν: περιθωριακοί, μισότρελοι τύποι, καταναλωμένοι από τις ανθρώπινες αδυναμίες και την δίψα για ‘αμαρτία’, όπως τουλάχιστον αυτή γινόταν κατανοητή στην εποχή του. Κλασσικά παραδείγματα, οι χαρακτήρες του Hopper στα “Easy Rider,” “Apocalypse Now” και “Blue Velvet”, οι οποίοι είναι και οι πιο αξιομνημόνευτοι ρόλοι του, καθώς αντλούσε έμπνευση και ιδέες από την προσωπική του ζωή. Οι εμπειρίες του ως μέλος της ‘τρελής’ και πρωτοποριακής εκείνης γενιάς ηθοποιών και σκηνοθετών, του έδωσαν αυτή τη δυνατότητα.

rebel04

Ο Hopper ξεκίνησε την καριέρα του με έναν μικρό ρόλο δίπλα στον James Dean στο ‘Rebel without a Cause’, το 1955. Ο Dean αποτέλεσε το είδωλο του Hopper και ήταν ο άνθρωπος που τον εισήγαγε στον λαμπερό κόσμο του Hollywood, γνωρίζοντάς του τους φίλους του. Συμμετείχε στο ‘Giant’ και στο ‘Gunfight at the O.K. Coral και η ‘μετοχή’ του ανέβαινε σταδιακά, όμως από μικρός ο Hopper ήταν δύσκολος. Το 1958, κατά τη διάρκεια του ‘From Hell to Texas’, του Henry Hathaway, ο Hopper με τα ‘θεατρικά’ του ανάγκασε να γυριστεί η ίδια σκηνή πάνω από 80 φορές, λόγω ‘καλλιτεχνικής διαφωνίας’. Μόλις γυρίστηκε η σκηνή, ο Hathaway του είπε ότι η καριέρα του στο Hollywood είχε τελειώσει. Έφυγε για τη Νέα Υόρκη, φοίτησε στη σχολή του Lee Strasberg, λίγο θέατρο, αρκετή τηλεόραση, μερικοί ρόλοι. Άλλος ένας φίλος του Hopper, ήταν ο John Wayne, με τον οποίο μοιράστηκε την μεγάλη οθόνη στο ‘The Sons of Katie Elder’. O Wayne, με τον οποίο εκτός από τις ρεπουμπλικάνικες πολιτικές τους πεποιθήσεις, μοιράζονταν και την αγάπη τους για την ‘Άγρια Δύση’ , βοήθησε τον Hopper δίνοντας του μερικούς ρόλους, σαν και αυτόν του τρελού στο Cool Hand Luke.

easy-rider-fonda-hopper-big-2

1968, δέκα χρόνια μετά. Γάμος. Ο πρώτος από πέντε. Έγινε πολύ φίλος με τον παιδικό φίλο της γυναίκας του, Peter Fonda και αποφάσισαν να κάνουν ένα σύγχρονο Western, όπου θα αντικαθιστούσαν τα άλογα με μηχανές. Η ταινία, ‘Easy Rider‘, την οποία έγραψε ο Hopper και σκηνοθέτησε ο Fonda, ακολουθούσε τις περιπέτειες δύο μηχανόβιων στην μακριά αναζήτηση για την αλήθεια, καθ’οδόν για το Mardi Gras, στη Νέα Ορλεάνη. Κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ στις Κάννες το 1969 (αν και είχε μόνο έναν αντίπαλο) και ο Hopper προτάθηκε για Όσκαρ σεναρίου, ενώ ένας κάποιος Jack Nicholson προτάθηκε για βραβείο β’ ανδρικού.

Το “Easy Rider”  συνέστησε σε μεγάλο μέρος του ακροατηρίου του, αν όχι στον φίλο Dennis, την κοκαΐνη και η επιτυχία της ταινίας, σταδιακά οδήγησε σε μια μεγάλη περίοδο καταχρήσεων για τον Hopper, ο οποίος αργότερα παραδέχθηκε ότι αυτό τον οδήγησε  σχεδόν να χάσει τη ζωή του και να καταστρέψει την καριέρα του.

hopper-mugshot-1976-New Mexico-accident

Η δεύτερη ταινία του Hopper, ‘The Last Movie‘, γυρισμένη αμέσως μετά το ‘Easy Rider’ αποκλειστικά υπό τη δική του καλλιτεχνική επιμέλεια, κέρδισε στο Φεστιβάλ Βενετίας το 1971, όμως ήταν μια εισπρακτική αποτυχία. Παρά τις έντονες αναχωρητικές τάσεις που προβάλει η ταινία- η οποία έχει ως setting τα γυρίσματα μιας ταινίας- και παρά την στυγνή κατάδειξη του ανθρώπινου βόθρου (στοιχεία κοινά με το Easy Rider), η κατάχρηση ουσιών είχε φτάσει σε άλλο επίπεδο, σε τέτοιο βαθμό που μεγάλο μέρος της ταινίας παρέμενε μονάχα στο μυαλό του σκηνοθέτη της. Η Universal  του είχε δώσει $1 εκατομμύριο για το ‘σίκουελ’ του Easy Rider, και αυτός πέταξε για το Περού με τη συνοδεία αμέτρητων χίπηδων. Μετά το πέρας των γυρισμάτων, κλειδώθηκε σε μια έπαυλη στο Νέο Μεξικό, την οποία και βάφτισε ‘Το Παλάτι της Λάσπης’ και οραματιζόταν ότι θα αποτελούσε ένα διαφορετικό Hollywood. Τότε ήταν όταν και άνθισε η ναρκοψυχωτική του παράνοια, καταλήγοντας να τοποθετεί φρουρούς στο ‘Παλάτι της Λάσπης’ όπου χωρίς εμπειρία ξόδεψε αμέτρητο χρόνο κάνοντας το μοντάζ της ταινίας. Τα αποτελέσματα ήταν, τουλάχιστον, αμφίσημα, όπως, γελώντας, παραδέχθηκε αργότερα ο Hopper.

‘Ήμουν απίστευτα αφελής εκείνη την εποχή. Νόμιζα ότι όσο πιο τρελά συμπεριφερόμουν, τόσο καλύτερος καλλιτέχνης θα γινόμουν. Τότε είχα πολύ ενέργεια για να αποδείξω πόσο τρελός ήμουν.’ είπε σε συνέντευξή του στους  New York Times το 2002.

Για άλλη μια φορά ο Hopper εξοστρακίστηκε και διατηρούνταν μέσω της συμμετοχής του σε μερικές -εξαιρετικές-  low budget και Ευρωπαϊκές ταινίες, όπως το ‘The American Friend’  του Wim Wenders.

dennis-hopper-apocalypse-now

Έπρεπε να περάσουν άλλα 10 χρόνια και να έρθει το 1979, όταν μετά από προσωπική απαίτηση του Marlon Brando, o Hopper πήρε τον ρόλο του προσωπικού φωτογράφου του Kurtz (Marlon Brando) στο ‘Apocalypse Now‘  του Francis Ford Coppola. Παρά τη φιλία του Hopper με τον Coppola (μέλη της ίδιας γενιάς που όρθωσε το ανάστημά της στο Hollywood και πήρε τον  καλλιτεχνικό έλεγχο από τα στούντιο) και παρά την καλή διάθεση του τελευταίου, ο Hopper ήταν εμφανώς κομμάτια καθ’όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων και δε μπορούσε να μάθει τα λόγια του, όπως φαίνεται ξεκάθαρα και στο ντοκιμαντέρ σχετικά με τα γυρίσματα της ταινίας, ‘Hearts of Darkness: A Filmmaker’s Apocalypse‘.

Μετά, απεξάρτηση, το 1983. Όταν τελικά παράτησε τα ναρκωτικά και το αλκοόλ,  αναπλήρωσε το κενό που είχαν αφήσει στη ζωή του, δουλεύοντας σα σκυλί.

dennis-hopper-blue-velvet

Συμμετοχή σε μερικές εξαιρετικές ταινίες, όπου του δόθηκε η ευκαιρία να ενσαρκώσει επί της ουσίας μια σκοτεινή έκδοση του εαυτού του, όπως συνέβη στο ‘Blue Velvet‘ και τον χαρακτήρα του ναρκομανή διεστραμμένου Frank Booth. Ο Hopper τηλεφώνησε τον David Lynch και απαίτησε τον ρόλο, φωνάζοντας, ‘ I am Frank Booth!’

Πέρα από αυτούς τους μερικούς ρόλους (μαζί και το ‘Hoosiers’, όπου προτάθηκε για Όσκαρ για τον ρόλο του ‘μεθύστακα του χωριού’), λίγα πράγματα. Πρόκειται για μια φάση της ζωής του όπου ο ίδιος ομολογεί ότι δεν αρνήθηκε ποτέ κανέναν ρόλο, ούτε αυτόν του King Koopa στο Super Mario. Οι συμμετοχή του σε 25 ταινίες τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής του το αποδεικνύει. Η μεγάλη ερώτηση προφανώς είναι τι έκανε τον Dennis Hopper να αλλάξει τόσο δραστικά, μια ερώτηση που αναπόφευκτα οδηγεί σε μια άλλη ερώτηση: Μήπως ήταν απλά τα ναρκωτικά; Όλη η δημιουργία, όλη η νοητική πεοπαλινδρόμηση στο κεφάλι του, η τρελή του συμπεριφορά, η επαφή του με τη φύση και την εποχή του, ο ερμητισμός του, όλα αυτά που τον κάνουν γοητευτική artistique φιγούρα παρά τα προφανή του καλλιτεχνικά ελαττώματα, όλα αυτά τα στοιχεία που λείπουν από το ‘Speed’, ο χαρακτήρας, το αλατοπίπερο, το μυστήριο. Οι ρόλοι του ήταν πραγματικά ό,τι να ναι, για video game, φωνή για cartoon… Speed, Waterworld,SuperMario Bros, thrillers, splashers, λεφτά, λεφτά, λεφτά, διαφημίσεις, τηλεμάρκετινγκ, καλλιτεχνική και δημιουργική παρακμή, καρκίνος, θάνατος.

Πέρα από τον υπερβολικά προπαγανδιστικά ‘υπέρ των ναρκωτικών’ τόνο της τελευταίας παραγράφου, η αλήθεια δεν είναι πολύ μακριά. Ο ίδιος ο Hopper παραδέχθηκε ότι αυτό που τον στοίχειωνε διαρκώς μέχρι που παράτησε τα ναρκωτικά -είπε σε συνέντευξη το 1991-  ήταν ο φόβος ότι δε θα μπορούσε πλέον να κάνει ταινίες, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν, λόγω των καταχρήσεών του. To 1994 σκηνοθέτησε την τελευταία του ταινία και ήταν κακή. Στον χώρο του κινηματογράφου, η καλλιτεχνική παρουσία και η δημιουργικότητα του Dennis Hopper άρχισε να σβήνει στα μέσα της δεκαετίας του 80. Αυτό βέβαια δε ξέρουμε αν σημαίνει και το arts-graphics-2008_1131948a‘μαράζωμα’ της καλλιτεχνικής ανησυχίας του Hopper, ο οποίος είχε πολλά ενδιαφέροντα πέρα από τον κινηματογράφο. Ήδη από τη δεκαετία του ’60 παρήγαγε PopArt ποιήματα και γλυπτά και περίπου την ίδια περίοδο η πρώτη του σύζυγος του έκανε δώρο μια φωτογραφική μηχανή με την οποία απαθανάτισε σε προσωπικές και -μερικές- ντροπιαστικές στιγμές όλους τους διάσημους φίλους του και τους έβγαλε σε βιβλίο, πολύ πετυχημένο μάλιστα.

Είχε και μια σπουδαία συλλογή έργων τέχνης, με έργα των Warhol, Liechtenstein, Schnabel, Ruscha κ.α. Ήταν πολύ φίλος με τον Warhol και ήταν ο πρώτος αγοραστής του πολύ διάσημου πίνακα του Warhol ‘Campbell’s Soup Cans‘, για μόλις $75. Επίσης, ήταν κάποτε ιδιοκτήτης του ‘Mao’ του Warhol. Ένα απόγευμα, εν μέσω μιας παρανοϊκής κρίσης υπό την επήρεια πυροβόλησε δύο φορές τον πίνακα, αυξάνοντας έτσι την αξία του.

Για τον Hopper, η ζωή ήταν μια μορφή τέχνης.  Το καλλιτεχνικό του μονοπάτι του επέτρεψε να ενσωματώνει τον εαυτό του σε κάθε καλλιτεχνική του προσπάθεια και παράλληλα να ανακαλύπτει νέες πτυχές του. Κάποιος Άγγλος κριτικός κινηματογράφος, για τον Dennis Hopper είπε πως παρά τις επαφές του με τα ναρκωτικά, που ‘μας έκαναν να τον χάσουμε σταδιακά για μερικά χρόνια από το 1960, μέχρι το 1983′, ο Hopper παρέμενε ένας σπουδαίος καλλιτέχνης και γιατί όχι, διανοούμενος.

Το απαράδεκτο μιας τέτοιας δήλωσης έγκειται ακριβώς στο ότι ο Hopper έφτασε στο καλλιτεχνικό του ζενίθ,  ακολουθώντας το ίδιο μονοπάτι που τον οδήγησε στο ναδίρ. Αυτό που ξεκίνησε ως αναζήτηση και πειραματισμός και μας έδωσε το Easy Rider κατέληξε σε εξάρτηση και αυτοκαταστροφική σύγχυση, χωρίς προσανατολισμό, στην περίπτωση του Hopper.

Εν τέλει, αν και άραξε ως ‘πρώην εκκεντρικός βετεράνος’ ενός καλλιτεχνικού πολέμου που τελικά δεν έγινε ποτέ, ήταν στο επίκεντρο μιας δημιουργικής έκρηξης, που όπως η αντίστοιχη επανάσταση στον πολιτικό τομέα της εποχής ήταν γεμάτη ελπίδα και ναρκωτικά. O Hopper  θα μείνει αξέχαστος για αυτά τα λίγα δημιουργικά χρόνια, τέλη 60′, αρχές 70′, όπου δούλεψε με πάθος και κίνητρο. Δεν ήταν τα ναρκωτικά το πρόβλημα, ούτε οι ‘επαναστατικές του ιδέες’, ούτε οι παρέες του, αλλά ο ίδιος, που έχασε το δρόμο του. Όσο τρελός και να ήταν και όσο και να ξέφυγε, ήταν εκεί όταν έπρεπε, έκανε καινούρια πράγματα και πέρασε και καλά. Μάγκας.

Dennis Hopper and wife Daria HalprinThe Jack Tar Hotel San Francisco The Last Movie  6/72	sheet 952

  • ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ

    • ΠικετίΠικετί: Η Γερμανία δεν έχει αποπληρώσει ποτέ τα χρέη της
      Ο σούπερσταρ Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί κατακεραύνωσε τη στάση της Γερμανίας απέναντι στο χρέος, σε μια ιδιαίτερα επιθετική συνέντευξη στη Die Ziet. DIE ZEIT: Θα πρεπε εμείς οι Γερμανοί να χαιρόμαστε που η Γαλλία έχει ευθυγραμμιστεί με τη Γερμανία στο δόγμα της λιτότητας; Τομά Πικετί: Βεβαίως και όχι. Αυτό δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να [...]
    • Aaron SwartzΡέκβιεμ στον Aaron Swartz, τον 'Τσε Γκεβάρα της ψηφιακής εποχής'
      Το εξαιρετικό νέο ντοκιμαντέρ The Internet’s Own Boy: The Story of Aaron Swartz δεν ρίχνει φως μόνο στη ζωή ενός αδικοχαμένου οραματιστή, αλλά γενικότερα στο ζήτημα της ελευθερίας της πληροφορίας στις μέρες μας. Ο Aaron Swartz ήταν μια εντελώς ιδιάζουσα περίπτωση, καθώς συνδύαζε ένα ασύλληπτο ταλέντο στον προγραμματισμό (μεταξύ άλλων υπήρξε εκ των δημιουργών του RSS [...]
    • 3χρονη νύφη στο ΑφγανιστάνΥεμένη: 8χρονη πέθανε τη νύχτα του βεβιασμένου γάμου της
      Ένα κορίτσι 8 χρονών που είχε αναγκαστεί να παντρευτεί πέθανε τη νύχτα του γάμου της από εσωτερικά τραύματα που προκλήθηκαν από σεξουαλική δραστηριότητα. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς καλούν για τη σύλληψη του 40χρονου συζύγου της. Η λιβανέζικη Al Nahar μετέδωσε πως το θανατηφόρο συμβάν εκτυλίχθηκε στην περιοχή Hardh στη βορειοδυτική Υεμένη, στα σύνορα με τη Σαουδική [...]