Loading...
You are here:  Home  >  ΑΠΟΨΕΙΣ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ  >  Current Article

Γερμανικές εκλογές: Φρούδες ελπίδες και ευσεβείς πόθοι

  /   03/07/2013  /   Σχόλια

SPD

Στα μέσα του Σεπτεμβρίου οι Γερμανοί θα προσέλθουν στις κάλπες με το πολιτικό σκηνικό της χώρας να είναι αβέβαιο. Οι μέχρι στιγμής δημοσκοπήσεις δείχνουν μία εύκολη νίκη του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, το οποίο προηγείται με 15 μονάδες έναντι των Σοσιαλδημοκρατών.

Η αστάθεια όμως έγκειται στο εξής: Η παραδοσιακή πολιτική κουλτούρα που καθιστά το κομματικό σύστημα της Γερμανίας ως σύστημα των «δυόμιση κομμάτων» αυτή τη φορά δεν φαίνεται να επαληθεύεται. Αυτό σημαίνει ότι κανένα από τα δύο κομματικά στρατόπεδα (Χριστιανοδημοκράτες, Φιλελεύθεροι/ Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι) δεν φαίνεται να μπορεί να στελεχώσει επαρκώς την Βουλή για να σχηματίσει την πολυπόθητη κυβέρνηση συνεργασίας. Έτσι το ζητούμενο μπορεί να αποδειχθεί η επιδίωξη της κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού, που σημαίνει η συνεργασία των δύο μεγάλων κομμάτων.

Σε αυτή την συνθήκη, εμπόδια ήρθε να βάλει ο ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών Πέερ Στάινμπουργκ, ο οποίος συχνά έχει δηλώσει την άρνησή του στο ενδεχόμενο να στηρίξει κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ, σε μία προσπάθεια να «εκβιάσει» και να συσπειρώσει τους εν δυνάμει ψηφοφόρους του. Μπορεί να επρόκειτο μόνο για δηλώσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα, καθώς μέχρι την ύστατη ώρα των αποτελεσμάτων της κάλπης δεν γίνεται ανοικτά λόγος για συμμαχίες (πόσο μάλλον ανάμεσα στα δύο κόμματα εξουσίας) αλλά μια τέτοια στρατηγική μοιάζει να προτείνεται και να προκρίνεται πλέον από πολλά πρόσωπα της ηγεσίας των Σοσιαλδημοκρατών.

Στην Ελλάδα το ενδιαφέρον για τις γερμανικές εκλογές είναι ιδιαίτερα ζωντανό. Πολλοί είναι αυτοί που ελπίζουν σε μία ανατροπή της Μέρκελ, πόθος πλήρως νομιμοποιημένος στα πλαίσια της δαιμονοποίησης της Καγκελάριου, και στην ανάδειξη του σοσιαλιστή υποψηφίου, με την ελπίδα της χαλάρωσης της σιδηράς λαβής που έχει επιβάλει η σημερινή γερμανική κυβέρνηση στην Ελλάδα. Η ελπίδα αυτή όμως μόνο αφελής μπορεί να είναι.

Στην Ελλάδα λαμβάνει χώρα αυτό που συνέβαινε σε όλο τον κόσμο στα προεόρτια της πρώτης εκλογικής νίκης του Μπαράκ Ομπάμα στις αμερικάνικες εκλογές του 2008: Το παγκόσμιο αίτημα από τον νέο φέρελπι Πρόεδρο να σταματήσει τις μάστιγες της υφηλίου, για τις οποίες ευθύνονται οι ΗΠΑ. Με βάση αυτό ο Ομπάμα έπρεπε να σταματήσει να απολαμβάνει τα κεκτημένα των δύο πολέμων για την «ελευθερία» σε Ιράκ και Αφγανιστάν, να σταματήσει να ανταγωνίζεται αναδυόμενους οικονομικούς γίγαντες, να απολέσει τα εμπορικά και στρατιωτικά προνόμια που έχει καταφέρει να αποκτήσει μέσα σε δεκαετίες. Έπρεπε, να συνετιστεί στις δικές μας προβολές περί δικαίου και καλού. Με λίγα λόγια ο Μπαράκ Ομπάμα έπρεπε να υποβαθμίσει τις ΗΠΑ από παγκόσμια στρατιωτική, οικονομική και πολιτισμική υπερδύναμη σε κάτι άλλο, πιο αδύναμο που θα δεχόμασταν εμείς. Αυτό προφανώς δεν συνέβη, γιατί ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν επιλέχθηκε από τους ψηφοφόρους τους για να εξευτελίσει το status quo του κράτους του, αλλά για να το διατηρήσει και να το αυξήσει με τους κανόνες της ρεαλιστικής πολιτικής.

Κάτι αντίστοιχο φαίνεται να ζητάμε εμείς από τις γερμανικές εκλογές. Κάποιον ο οποίος θα μας ελαφρύνει την θέση, ακόμα και αν δεν συμφέρει το κράτος του, τους ψηφοφόρους του, τελικά τον ίδιο. Ήταν διάχυτο το αίσθημα της ελπίδας όταν νικητής στις γαλλικές προεδρικές εκλογές αναδείχθηκε ο Ολάντ. Χωρίς αντίκρισμα όμως. Συνέχισε την ίδια πολιτική του προκατόχου του, δεν απεδείχθη πιο μετριοπαθής, παρά μόνο σε δηλώσεις, δεν συγκρούστηκε ούτε ανοικτά, ούτε αρκετά με την Μέρκελ ώστε να μπορέσει να αντιστρέψει το οποιοδήποτε κλίμα στην ευρωπαϊκή πολιτική. Αντιθέτως, όταν ο μετριοπαθής επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έπεσε θύμα σκευωρίας των πολιτικών του αντιπάλων και της ηδυπάθειάς του εξίσου, η αυθόρμητη θέληση για δημόσια χλεύη ήταν παραπάνω από ξεκάθαρη.

Οπότε ναι, οι ελπίδες να γίνουμε αντικείμενο συμπόνιας ή να βρούμε δίπλα μας αλληλέγγυους αρχηγούς κρατών που αποκτούν ισχύ, ασκώντας πολιτική ρεαλισμού, μπορεί μονάχα να είναι ελπίδες φρούδες. Αν θέλουμε να αποκτήσουμε κάτι το οποίο θα συμφωνήσουμε να ονομάζουμε «ισότιμη μεταχείριση στα πλαίσια ίσων κρατών», πρέπει να βρούμε μία σκληρή, πραγματική βάση πάνω στην οποία θα διαπραγματευτούμε.

  • ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ

    • ΠικετίΠικετί: Η Γερμανία δεν έχει αποπληρώσει ποτέ τα χρέη της
      Ο σούπερσταρ Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί κατακεραύνωσε τη στάση της Γερμανίας απέναντι στο χρέος, σε μια ιδιαίτερα επιθετική συνέντευξη στη Die Ziet. DIE ZEIT: Θα πρεπε εμείς οι Γερμανοί να χαιρόμαστε που η Γαλλία έχει ευθυγραμμιστεί με τη Γερμανία στο δόγμα της λιτότητας; Τομά Πικετί: Βεβαίως και όχι. Αυτό δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να [...]
    • Aaron SwartzΡέκβιεμ στον Aaron Swartz, τον 'Τσε Γκεβάρα της ψηφιακής εποχής'
      Το εξαιρετικό νέο ντοκιμαντέρ The Internet’s Own Boy: The Story of Aaron Swartz δεν ρίχνει φως μόνο στη ζωή ενός αδικοχαμένου οραματιστή, αλλά γενικότερα στο ζήτημα της ελευθερίας της πληροφορίας στις μέρες μας. Ο Aaron Swartz ήταν μια εντελώς ιδιάζουσα περίπτωση, καθώς συνδύαζε ένα ασύλληπτο ταλέντο στον προγραμματισμό (μεταξύ άλλων υπήρξε εκ των δημιουργών του RSS [...]
    • 3χρονη νύφη στο ΑφγανιστάνΥεμένη: 8χρονη πέθανε τη νύχτα του βεβιασμένου γάμου της
      Ένα κορίτσι 8 χρονών που είχε αναγκαστεί να παντρευτεί πέθανε τη νύχτα του γάμου της από εσωτερικά τραύματα που προκλήθηκαν από σεξουαλική δραστηριότητα. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς καλούν για τη σύλληψη του 40χρονου συζύγου της. Η λιβανέζικη Al Nahar μετέδωσε πως το θανατηφόρο συμβάν εκτυλίχθηκε στην περιοχή Hardh στη βορειοδυτική Υεμένη, στα σύνορα με τη Σαουδική [...]