Loading...
You are here:  Home  >  ΑΠΟΨΕΙΣ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ  >  Current Article

Ο συναχωμένος ρινόκερος

  /   27/02/2013  /   Σχόλια

eu-flag-color

Η Ευρώπη κάποτε ήταν έμπνευση, σήμερα κινδυνεύει να γίνει κατ’ ανάγκην συγκατάβαση.

Ως την ημέρα που ξέσπασε η κρίση, η Ευρώπη ήταν βαρετή για τους πολίτες της. Η αποτυχία του σχεδίου για ένα κοινό Σύνταγμα το 2005, η χαμηλή συμμετοχή στις ευρωεκλογές δεν ήταν παρά ο αφρός ενός ωκεανού αδιαφορίας και χασμουρητών. Στην καλύτερη περίπτωση, οι Ευρωπαίοι αντιμετώπιζαν τη μεγάλη Ενωση ως ένα μηχανισμό παραγωγής προδιαγραφών για τα αντιβιοτικά, τα αγγουράκια, τις μπανάνες και την αλιεία της ρέγγας στη Βαλτική. Στη χειρότερη, την θεωρούσαν μια γιγαντιαία χρηματομηχανή που τους επέτρεπε να αγοράσουν Καγιέν και λοιπά ψυχοτρόπα.

Οπως σημειώνει ο Γερμανός Χανς Μάγκνους Εντσεσμπέργκερ στο κείμενό του «Το γλυκό τέρας των Βρυξελλών», από το 2005 ήδη, αν τυπώνονταν όλες οι ευρωπαϊκές οδηγίες θα ζύγιζαν περίπου έναν τόνο. Οσο ένας μικρός ρινόκερος. Τα υπόλοιπα, η δημοκρατία, τα ανοιχτά εσωτερικά σύνορα, ήταν υπόλοιπα. Κεκτημένα μιας Ιστορίας που ήδη είχε γραφτεί στις δεκαετίες που ακολούθησαν τα ερείπια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι παλιές συγκρούσεις, το αίμα και η λάσπη της Ιστορίας ήταν οι σκελετοί που η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης φυλούσε ως ιερά κειμήλια στην ντουλάπα. Οσο οι μνήμες ήσαν ακόμη ζωντανές, η Ευρώπη δεν χρειαζόταν παραπάνω πολιτική. Της έφταναν τα ερείπια και τα δημοκρατικά της σύνορα. Ηταν η πρώτη μεγάλη ευρωπαϊκή ψευδαίσθηση που κατέρρευσε όταν γκρεμίστηκε το Τείχος του Βερολίνου και την ηγεσία στην Ευρώπη την ανέλαβε μια γενιά πολιτικών που δεν είχε ζήσει τη φρίκη του πολέμου.

Η δεύτερη ήταν η αυτάρεσκη πεποίθηση πως ο μεγάλος πολιτικός οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα μπορούσε να eu-anniversary-cartoon_Brussels_esharpοικοδομηθεί με συναντήσεις κορυφής, συνθήκες και λοιπές συμφωνίες. Η πεποίθηση πως επειδή ζούμε στον καλύτερο κόσμο από όσους έφτιαξε μέχρι σήμερα η Ιστορία, με τους πιο δημοκρατικούς θεσμούς και τις πιο ορθές απόψεις για τις πολυπολιτισμικές κοινωνίες, δεν θα χρειαζόταν να υποστούμε τη βάσανο της Ιστορίας. Η Γηραιά Ηπειρος όμως θα έπρεπε, αν μη τι άλλο, να ξέρει πως ο Λεβιάθαν της Ιστορίας τρέφεται από τις κρίσεις. Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο τόσο μεγάλου ιστορικού οικοδομήματος, όπως είναι η Ε.Ε., το οποίο να ολοκληρώθηκε χωρίς να αναδείξει πρώτα τις εσωτερικές του συγκρούσεις και να τις ξεπεράσει. Γι’ αυτό, στο κάτω κάτω, μας χρειάζεται, ευτυχώς ή δυστυχώς, ακόμη η πολιτική, για να δίνει ρυθμό στους σπασμούς του κοινωνικού σώματος.

 

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στην Καθημερινή, στις 27 Φεβρουαρίου 2013

  • ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ

    • ΠικετίΠικετί: Η Γερμανία δεν έχει αποπληρώσει ποτέ τα χρέη της
      Ο σούπερσταρ Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί κατακεραύνωσε τη στάση της Γερμανίας απέναντι στο χρέος, σε μια ιδιαίτερα επιθετική συνέντευξη στη Die Ziet. DIE ZEIT: Θα πρεπε εμείς οι Γερμανοί να χαιρόμαστε που η Γαλλία έχει ευθυγραμμιστεί με τη Γερμανία στο δόγμα της λιτότητας; Τομά Πικετί: Βεβαίως και όχι. Αυτό δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να [...]
    • Aaron SwartzΡέκβιεμ στον Aaron Swartz, τον 'Τσε Γκεβάρα της ψηφιακής εποχής'
      Το εξαιρετικό νέο ντοκιμαντέρ The Internet’s Own Boy: The Story of Aaron Swartz δεν ρίχνει φως μόνο στη ζωή ενός αδικοχαμένου οραματιστή, αλλά γενικότερα στο ζήτημα της ελευθερίας της πληροφορίας στις μέρες μας. Ο Aaron Swartz ήταν μια εντελώς ιδιάζουσα περίπτωση, καθώς συνδύαζε ένα ασύλληπτο ταλέντο στον προγραμματισμό (μεταξύ άλλων υπήρξε εκ των δημιουργών του RSS [...]
    • 3χρονη νύφη στο ΑφγανιστάνΥεμένη: 8χρονη πέθανε τη νύχτα του βεβιασμένου γάμου της
      Ένα κορίτσι 8 χρονών που είχε αναγκαστεί να παντρευτεί πέθανε τη νύχτα του γάμου της από εσωτερικά τραύματα που προκλήθηκαν από σεξουαλική δραστηριότητα. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς καλούν για τη σύλληψη του 40χρονου συζύγου της. Η λιβανέζικη Al Nahar μετέδωσε πως το θανατηφόρο συμβάν εκτυλίχθηκε στην περιοχή Hardh στη βορειοδυτική Υεμένη, στα σύνορα με τη Σαουδική [...]