Loading...
You are here:  Home  >  ΑΠΟΨΕΙΣ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ  >  Current Article

Δημοκρατία, Θέσεις Εργασίας και Ανάπτυξη στην Ευρώπη

  /   24/05/2013  /   Σχόλια

EU recovery

Η οικονομική αναστάτωση των τελευταίων ετών έσπρωξε την Ευρώπη προς μια μεγαλύτερη ενοποίηση, αρχής γενομένης με μια οικονομική σταθερότητα και μια τραπεζική ένωση που ακόμη δρομολογείται. Όλοι πλέον αναγνωρίζουν πως μια οικονομική ζώνη με ενιαίο νόμισμα χωρίς κοινή δημοσιονομική πολιτική προκαλεί την κρίση που βιώνουμε αυτή τη στιγμή.

Η Ευρώπη έφτασε σε αυτό το στάδιο απρόθυμα και με μεγάλη πίεση, διαμέσου συμφωνιών ανάμεσα σε ηγέτες εθνικών κυβερνήσεων, στις οποίες πολλοί βλέπουν τις ισχυρότερες χώρες να επιβάλλουν με αντιδημοκρατικό τρόπο τις πολιτικές τους στα υπόλοιπα κράτη. Ειδικά στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία, όπου οι κοινωνικές συνέπειες της προσαρμογής υπήρξαν σοβαρές, υπάρχει μια αντίδραση απέναντι στην ίδια την ιδέα της Ευρώπης.
Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι η ανησυχητική άνοδος πολιτικών κομμάτων και κινημάτων, οι υποστηρικτές των οποίων φαίνεται να θεωρούν πως ο εθνικισμός θα τους απαλλάξει από τις κοινές επιταγές της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης ή άλλων που πιστεύουν πως ο προστατευτισμός θα τους δώσει τη δυνατότητα να ξεφύγουν, επικαλούμενοι την έλλειψη ανταγωνιστικότητας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.).
Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι πως οι ευρωπαίοι πολίτες δεν θα ακολουθήσουν το μονοπάτι των μεταρρυθμίσεων και των περαιτέρω ενσωματώσεων, παρά μόνο αν μπορούν να διαμορφώσουν οι ίδιοι την πορεία τους - κι αν υπάρξει ένα πρόγραμμα για δημιουργία θέσεων εργασίας ώστε να αποδειχθεί ότι η Ευρώπη δουλεύει.
Πολλά διδάγματα – τουλάχιστον δύο μεγάλα – μπορούμε να αντλήσουμε από τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες που δρομολογούνται στην Ευρώπη.
Πρώτον, ότι υπάρχει ένα χρονικό χάσμα ανάμεσα στο πότε λαμβάνονται αυτές οι δυσάρεστες αποφάσεις και το πότε εφαρμόζονται οι μεταρρυθμίσεις. Κάτι τέτοιο μπορεί να πάρει μέχρι και πέντε χρόνια, όπως γίνεται στη Γερμανία και μπορεί να είναι προβληματικό για πολιτικούς όταν προκύπτουν εκλογές ανάμεσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, όπως είδαμε και στην Ιταλία.
Δεύτερον, ότι οι δομικές μεταρρυθμίσεις μπορεί να λειτουργήσουν μόνο σε συνδυασμό με ανάπτυξη. Γενικά, η κουβέντα που γίνεται τωρα είναι ανάλογη με αυτή του 2003-2004 για την Ευρωπαϊκή Σταθερότητα και το Σύμφωνο Ανάπτυξης. Η μεταρρύθμιση αυτού του συμφώνου από τη Γερμανία και τη Γαλλία δεν προέβλεπε την αποδυνάμωση των όρων του. Αντιθέτως, αποβλέπαμε στην ενδυνάμωση της ανάπτυξης επειδή η Γερμανία δεν μπορούσε εκείνη την περίοδο να αποδυναμώσει τις τραπεζικές καταθέσεις επιβάλλοντας απαιτητικές μεταρρυθμιστικές πολιτικές.
Η Γερμανία οφείλει τώρα να δώσει στους ευρωπαίους εταίρους της την ίδια ευκαιρία. Η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ιταλία και η Ισπανία έκαναν πρόοδο στην αναδιαμόρφωση των οικονομικών τους και η Κύπρος θα πρέπει να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Η πολιτική και οικονομική κατάσταση σ’ αυτές τις χώρες δείχνει επίσης πως οι τραπεζικές καταθέσεις, από μόνες τους, δεν είναι μέσο για την υπέρβαση της κρίσης.
Αντιθέτως, υπάρχει κίνδυνος οι εθνικές οικονομίες να μισο-στραγγαλιστούν από την αυστηρή πολιτική λιτότητας. Όσο κάνουν δομικές μεταρρυθμίσεις, τόσο θα χρειάζονται βοήθεια, όπως αποδεικνύουν αυτά τα κράτη.
Πρέπει πάντα να υπάρχει μια σύνδεση ανάμεσα στη θέληση να εμπλακεί κάποιος από τη μια πλευρά σε δομικές μεταρρυθμίσεις κι από την άλλη στη θέληση να υπάρξει αλληλεγγύη. Το δόγμα «είτε ανάπτυξη – είτε λιτότητα» δεν ισχύει. Είμαστε πεπεισμένοι πως και τα δύο μπορούν να συνδυαστούν με έναν τρόπο που να έχει νόημα - πρέπει να συνδυαστούν.
Ο τομέας-κλειδί είναι η μάχη ενάντια στην ανεργία των νέων της Ευρώπης. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε πως μια «χαμένη γενιά» μεγαλώνει επειδή σε πολλές χώρες πάνω από τη μισή νεολαία είναι άνεργη. Κι εδώ τίθεται το ζήτημα της ευθύνης της Γερμανίας. Στη Γερμανία, η ανεργία στους νέους είναι λιγότερο από 8%. Πολλοί νέοι από τα κράτη της νότιας Ευρώπης αναζητούν επαγγελματικές προοπτικές στη Γερμανία. Ωστόσο, η μετανάστευση μιας νέας εργατικής δύναμης με γνώσεις και παιδεία δεν αποτελεί τη λύση στο πρόβλημα, αφού έτσι οι νέοι άντρες και οι νέες γυναίκες στερούν τις ικανότητες τους από την ίδια τους τη χώρα. Γιαυτό χρειαζόμαστε ένα πρόγραμμα μεγάλης κλίμακας προκειμένου να αντιμετωπίσουμε την νεανική ανεργία. Οι ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, μπορούν να επιδείξουν την πολιτική και οικονομική τους υπευθυνότητα.
Πέραν τούτου, οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Μάιο του 2014 δίνουν την ευκαιρία σε όλους τους ευρωπαίους πολίτες να αποτελέσουν τη φωνή για το κοινό μας μέλλον. Για πρώτη φορά από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα πιο ισχυρά κόμματα του νέου Κοινοβουλίου θα μπορούν να επιλέξουν την ηγεσία της Ευρώπης, όπως τον πρόεδρο της Επιτροπής.
Μέχρι στιγμής, ο πρόεδρος διοριζόταν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που εκπροσωπεί τα κράτη-μέλη. Αν οι ευρωπαίοι πολίτες συμμετέχουν δυναμικά σε αυτές τις εκλογές, ο νέος πρόεδρος θα έχει την ίδια δημοκρατική νομιμοποίηση που διαθέτει και κάθε άλλος εθνικός ηγέτης σ’ ένα κοινοβουλευτικό σύστημα. Το κενό λόγω της έλλειψης νομιμοποίησης θα καλυφθεί.
Αν οι υποψήφιοι συναγωνιστούν για τις κοινοβουλευτικές έδρες βασισμένοι στο όραμα τους για την Ευρώπη, τότε οι ευρωεκλογές του 2014 μπορούν να θέσουν τις βάσεις για ένα νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που θα δρα ως «εξουσιοδοτημένη συνέλευση» και θα οργανώνει όλα αυτά για τα οποία οι Βρυξέλλες διαθέτει περιορισμένες ικανότητες: για παράδειγμα την οικονομική σταθερότητα, το εμπόριο, την μετανάστευση κι όσα θα παραμείνουν εντός δικαιοδοσίας των κρατών-μελών.
Η Ευρώπη μπορεί να δουλέψει ξανά, αν οι κυβερνήσεις, τα συνδικάτα, οι επιχειρήσεις και η κοινωνία των πολιτών συνεργαστούν για να στηρίξουν μία νέα πρωτοβουλία για τη ανεργία των νέων και τις προσπάθειες το 2014 να αποκτήσει η ευρωπαϊκή διακυβέρνηση περισσότερη δημοκρατία και ευρύτερη νομιμοποίηση.
.
// Ο Γκέρχαρντ Σρέντερ είναι πρώην Καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Γερμανίας. Ο Ζακ Ντελόρ είναι πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. // Πηγή: ΤΗΕ PROJECT SYNDICATE
  • ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ

    • ΠικετίΠικετί: Η Γερμανία δεν έχει αποπληρώσει ποτέ τα χρέη της
      Ο σούπερσταρ Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί κατακεραύνωσε τη στάση της Γερμανίας απέναντι στο χρέος, σε μια ιδιαίτερα επιθετική συνέντευξη στη Die Ziet. DIE ZEIT: Θα πρεπε εμείς οι Γερμανοί να χαιρόμαστε που η Γαλλία έχει ευθυγραμμιστεί με τη Γερμανία στο δόγμα της λιτότητας; Τομά Πικετί: Βεβαίως και όχι. Αυτό δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να [...]
    • Aaron SwartzΡέκβιεμ στον Aaron Swartz, τον 'Τσε Γκεβάρα της ψηφιακής εποχής'
      Το εξαιρετικό νέο ντοκιμαντέρ The Internet’s Own Boy: The Story of Aaron Swartz δεν ρίχνει φως μόνο στη ζωή ενός αδικοχαμένου οραματιστή, αλλά γενικότερα στο ζήτημα της ελευθερίας της πληροφορίας στις μέρες μας. Ο Aaron Swartz ήταν μια εντελώς ιδιάζουσα περίπτωση, καθώς συνδύαζε ένα ασύλληπτο ταλέντο στον προγραμματισμό (μεταξύ άλλων υπήρξε εκ των δημιουργών του RSS [...]
    • 3χρονη νύφη στο ΑφγανιστάνΥεμένη: 8χρονη πέθανε τη νύχτα του βεβιασμένου γάμου της
      Ένα κορίτσι 8 χρονών που είχε αναγκαστεί να παντρευτεί πέθανε τη νύχτα του γάμου της από εσωτερικά τραύματα που προκλήθηκαν από σεξουαλική δραστηριότητα. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς καλούν για τη σύλληψη του 40χρονου συζύγου της. Η λιβανέζικη Al Nahar μετέδωσε πως το θανατηφόρο συμβάν εκτυλίχθηκε στην περιοχή Hardh στη βορειοδυτική Υεμένη, στα σύνορα με τη Σαουδική [...]