Loading...
You are here:  Home  >  ΑΠΟΨΕΙΣ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ  >  Current Article

Νόαμ Τσόμσκι: Η παράνοια της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ

  /   04/02/2013  /   Σχόλια

Νόαμ Τσόμσκι: Η παράνοια της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ

Η εξουσία των ΗΠΑ στον παγκόσμιο χάρτη περιορίζεται σταδιακά και αυτό, σύμφωνα με τον Νόαμ Τσόμσκι, πανικοβάλει όσους θεωρούν δεδομένο ότι ο πλανήτης τους ανήκει.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι απόσπασμα από το καινούριο βιβλίο του Τσόμσκι, Power Systems: Conversations on Global Democratic Uprisings and the New Challenges to US Empireτο οποίο αποτελεί συλλογή από συνεντεύξεις του διάσημου διανοούμενου στον Ντέιβιντ Μπαρσάμιαν και κυκλοφορεί από την Metropolitan Books.

- Οι ΗΠΑ ελέγχουν τις πηγές ενέργειας στη Μέση Ανατολή στον ίδιο βαθμό που το έκαναν παλιά;

Οι περισσότερες σημαντικές χώρες που παράγουν ενέργεια είναι ακόμα υπό τον έλεγχο δικτατοριών που στηρίζονται από τη Δύση. Οπότε, ουσιαστικά, η πρόοδος που επιτελέστηκε με την ‘Αραβική Άνοιξη’ είναι περιορισμένη, αλλά όχι αμελητέα. Το προαναφερθέν σύστημα δικτατοριών αποδυναμώνεται εδώ και καιρό. Αν κοιτάξουμε στα τελευταία 50 χρόνια, οι πηγές ενέργειας -η κύρια έγνοια αυτών που καταστρώνουν την αμερικανική στρατιωτική πολιτική- έχουν κρατικοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό. Γίνονται συνέχεια απόπειρες να αντιστραφεί αυτό, αλλά αποτυγχάνουν.

Πάρτε την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ για παράδειγμα. Είναι οφθαλμοφανές για οποιονδήποτε δεν είναι σκληροπυρηνικός ιδεολόγος ότι εισβάλαμε στο Ιράκ όχι λόγω της αγάπης μας για τη δημοκρατία αλλά επειδή είναι η δεύτερη ή τρίτη μεγαλύτερη πηγή πετρελαίου στον κόσμο. Αυτό δεν πρέπει να το λες στην Αμερική. Θεωρείται θεωρία συνωμοσίας.

Οι ΗΠΑ ηττήθηκαν στο Ιράκ από τον ιρακινό εθνικισμό, ο οποίος εκφράστηκε σε μεγάλο βαθμό από μη-βίαια αντίσταση. Ο αμερικανικός στρατός μπορούσε να σκοτώνει τους αντάρτες αλλά δεν μπορούσε να κάνει κάτι για μισό εκατομμύριο ανθρώπων που έκαναν πορείες διαμαρτυρίας. Βήμα-βήμα, ο λαός του Ιράκ αποσυναρμολόγησε τους μηχανισμούς ελέγχου των δυνάμεων κατοχής. [...]

Στο Ιράκ έγινε μια απόπειρα να επαναφερθεί μέσω της βίας μια κατάσταση που έμοιαζε στο παλιό σύστημα ελέγχου, αλλά συνάντησε αντίσταση και ηττήθηκε. Γενικά, πιστεύω ότι οι πολιτικές της Αμερικής δεν έχουν αλλάξει από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά έχει περιοριστεί η δυνατότητα υλοποίησής τους.

- Έχει περιοριστεί λόγω οικονομικής αδυναμίας;

Έχει περιοριστεί γιατί ο κόσμος έχει γίνει απλά πιο ετερόκλητος. Έχει πιο πολλά διαφορετικά κέντρα εξουσίας. Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Αμερική ήταν στο απόλυτο απόγειο της δύναμής της. Είχε τον μισό πλούτο στον κόσμο και οι ανταγωνιστές της είτε είχαν υποστεί μεγάλες ζημιές είτε είχαν καταστραφεί. Βρισκόταν σε μια θέση απίστευτης ασφάλειας και ουσιαστικά ανέπτυσσε σχέδια για να ελέγξει όλο τον κόσμο, κάτι που ήταν ρεαλιστικό με βάση τα δεδομένα της εποχής. [...]

Αυτό που γίνεται τώρα στη Μέση Ανατολή,στη Βόρεια Αφρική και -σε κάποιο βαθμό- στη Νότια Αμερική πρακτικά ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Η πρώτη σημαντική πετυχημένη αντίσταση στην αμερικανική ηγεμονία έλαβε χώρα το 1949. Είναι γνωστή στην Αμερική ως ‘η απώλεια της Κίνας’ και προκάλεσε εκτεταμένες συζητήσεις στο εσωτερικό της χώρας, εστιάζοντας στον καταλογισμό ευθυνών για την απώλεια αυτή. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα φράση, η ορθότητα της οποίας ποτέ δεν αμφισβητήθηκε. Μπορείς να χάσεις κάτι μόνο αν σου ανήκει. Κι εμείς το θεωρούσαμε δεδομένο: μας ανήκει η Κίνα και αν αυτή αποκτήσει την ανεξαρτησία της, την χάσαμε. Αργότερα εκφράστηκαν ανησυχίες για την ‘απώλεια της Λατινικής Αμερικής’, την ‘απώλεια της Μέσης Ανατολής’, την ‘απώλεια’ συγκεκριμένων χωρών, έχοντας ως δεδομένο το αξίωμα πως μας ανήκει ο κόσμος και οτιδήποτε μειώνει τον έλεγχό μας είναι μια απώλεια για τη χώρα μας και οφείλουμε να βρούμε τρόπο να ανακτήσουμε τον έλεγχο.

Κοιτάξτε το τελευταίο τεύχος του Foreign Affairs -του πλέον καθεστωτικού εντύπου- για το 2012. Ο τίτλος του πρωτοσέλιδου είναι ‘Τελείωσε η Αμερική;’ (‘Is America Over?’) Είναι ένα συνηθισμένο παράπονο αυτών που πιστεύουν ότι πρέπει να έχουν τα πάντα και αν κάτι τους ξεφύγει είναι τραγωδία και ο κόσμος καταρρέει. Επομένως τι γίνεται, ‘τελείωσε’ η Αμερική; Πριν κάποιες δεκαετίες ‘χάσαμε’ την Κίνα, μετά ‘χάσαμε’ τη νοτιοανατολική Ασία και αργότερα τη Νότιο Αμερική. Ίσως ‘χάσουμε΄ και τη Μέση Ανατολή και τις χώρες της Βορείου Αφρικής. ‘Τελείωσε’ η Αμερική; Είναι ένα είδος παράνοιας που διακατέχει τους υπερ-πλούσιους και τους υπερ-ισχυρούς. Αν δεν έχεις τα πάντα, είναι καταστροφή

  • ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ

    • ΠικετίΠικετί: Η Γερμανία δεν έχει αποπληρώσει ποτέ τα χρέη της
      Ο σούπερσταρ Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί κατακεραύνωσε τη στάση της Γερμανίας απέναντι στο χρέος, σε μια ιδιαίτερα επιθετική συνέντευξη στη Die Ziet. DIE ZEIT: Θα πρεπε εμείς οι Γερμανοί να χαιρόμαστε που η Γαλλία έχει ευθυγραμμιστεί με τη Γερμανία στο δόγμα της λιτότητας; Τομά Πικετί: Βεβαίως και όχι. Αυτό δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να [...]
    • Aaron SwartzΡέκβιεμ στον Aaron Swartz, τον 'Τσε Γκεβάρα της ψηφιακής εποχής'
      Το εξαιρετικό νέο ντοκιμαντέρ The Internet’s Own Boy: The Story of Aaron Swartz δεν ρίχνει φως μόνο στη ζωή ενός αδικοχαμένου οραματιστή, αλλά γενικότερα στο ζήτημα της ελευθερίας της πληροφορίας στις μέρες μας. Ο Aaron Swartz ήταν μια εντελώς ιδιάζουσα περίπτωση, καθώς συνδύαζε ένα ασύλληπτο ταλέντο στον προγραμματισμό (μεταξύ άλλων υπήρξε εκ των δημιουργών του RSS [...]
    • 3χρονη νύφη στο ΑφγανιστάνΥεμένη: 8χρονη πέθανε τη νύχτα του βεβιασμένου γάμου της
      Ένα κορίτσι 8 χρονών που είχε αναγκαστεί να παντρευτεί πέθανε τη νύχτα του γάμου της από εσωτερικά τραύματα που προκλήθηκαν από σεξουαλική δραστηριότητα. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς καλούν για τη σύλληψη του 40χρονου συζύγου της. Η λιβανέζικη Al Nahar μετέδωσε πως το θανατηφόρο συμβάν εκτυλίχθηκε στην περιοχή Hardh στη βορειοδυτική Υεμένη, στα σύνορα με τη Σαουδική [...]